خرید بک لینک
رضا اسیری حدود سال های 1250 هجری شمسی در اسیر ساکن بوده و دارای هفت پسر و دو دختر بود و این خانواده پر جمعیت در اثر قحطی بی سابقه دوران ناصرالدین شاه قاجار که منجر به کاهش حدود نیمی از جمعیت ایران شد روزگار سختی را در اسیر در جنوب ایران می گذراندند , جمعیت حدود ده هزار نفری اسیر نیز از این قحطی و خشکسالی و گرسنگی بی نصیب نبوده و در مدت کوتاهی آبادی و رونق خود را از دست می داد ، صاحب فارسنامه ناصری جمعیت حدود دویست سال گذشته اسیر را حدود ده هزار نفر جمعیت ذکر کرده که در زمان نگارش فارسنامه به کمتر از ده درصد خود رسیده است ، وی در سال 1316 هجری قمری تعداد خانوار ساکن یکصد سال قبل اسیر را بیش از یک هزار خانوار آباد عنوان کرده که در زمان نوشتن فارسنامه به یکصد خانه خراب هم نمی رسیده است.   .غلام فرزند ماقبل اخر خانواده که تازه به سن هفده سالگی رسیده بود برای نجات خود و خانواده راههای مختلف را امتحان کرده بود ولی به نتیجه مناسبی دست پیدا نکرده و تنها راه خروج از این شرایط سخت را رفتن از اسیر دانسته و سرانجام تصمیم به مهاجرت می گیرد و با یکی از همشهریان به آبادان رفته و از طریق آبادان راهی سرزمین کویت می شود. انجا وضعیت معیشت و زندگی قدری بهتر بود و او توانست پس از حدود سه سال اقامت در کویت علاوه بر گذران زندگی بهتر مقداری مایحتاج ضروری و پول نقد برای خانواده به سوغات بیاورد ولی متأسفانه در این مدت کوتاه پدر و سه عضو دیگر خانواده جان خود را در اثر حوادث گوناگون و مهمتر از همه قحطی و خشکسالی از دست داده بودند ، او پس از مدت کوتاهی اقامت در اسیر و ادامه شرایط ناگوار گذشته  به ناچارمجددا به کویت بازگشت و در آنجا قصد اقامت دائم کرد.  غلام در منطقه شرقیه کویت اقامت و

برچسب: نویسنده: لیلا احمدپور تاريخ: پنجشنبه 8 ارديبهشت 1401 ساعت: 11:37

مرکز آموزشیاولین مرکز آموزشی در مرکز بخش اسیر در مهرماه ۱۳۳۸ و باهمت و کمک مالی اسدالله اسیری که سابقه فرهنگی داشته و آموزگار مدرسه اتحاد ایرانیان در بحرین (مدرسه اتحاد زیر نظر آموزش و پرورش بوشهر در سال ۱۳۰۱ تاسیس شده و عهده دار آموزش به زبان فارسی در بحرین بوده) و توسط مرحوم حاج غلامرضا درخشی نژاد ساخته شده و به نام دبستان لقمانی اسیر نامگذاری شده است .محل دبستان تا قبل از انقلاب اسلامی از دو اتاق اولیه به سه کلاس  توسعه یافته و حصارکشی و ایجاد چاه و جوض آن نیز تکمیل شده است از معلمین اولیه مدرسه می توان به آقایان منوچهر موریس که داستانی از زمان حضور ایشان در اسیر در کتاب داستان های شگفت شهید آیت الله دستغیب آمده است و آقایان ماحوزی ، رستگار ، انصاری و موسوی اشاره کرد ؛ تا قبل از مهرماه ۱۳۵۲تنها پسران اجازه ورود به مدرسه داشته و دختران از نعمت آموزش رسمی در مدرسه محروم بودند و از سال ۵۲ تا قبل از پیروزی انقلاب به صورت مختلط به آموزش فرزندان منطقه اشتغال داشته است. در سال ۱۳۵۵ اولین ساختمان دبستان دولتی توسط آموزش و پرورش لارستان شروع شده و اوایل سال ۱۳۵۷ آماده شده و از مهرماه سال ۱۳۵۷ دبستان دولتی اسیر به این محل منتقل شده و دبستان قدیم به دبستان دخترانه اختصاص داده شده است.شهید ناصر سیار از شهدای شهرستان فسا نیز در سال های 1356 و 1357آموزگار این مدرسه بوده است.نوشته شده توسط اکبر اجرایی  | لینک ثابت |

برچسب: نویسنده: لیلا احمدپور تاريخ: پنجشنبه 8 ارديبهشت 1401 ساعت: 11:37

از زمان های بسیار دور بیشتر رفت و آمد مردم به صورت پیاده و یا با استفاده از چهارپایان انجام می شده است ، پس از این دوران و با ساخت و پیدایش خودرو و ورود آن به ایران مردم این منطقه امکان خرید و آوردن آن را به روستا نداشتند ، با خرید تعدادی ماشین سواری شخصی برای اولین بار خودرو وارد اسیر شده و پس از آن برای انتقال مسافران از این منطقه به شیراز و سایر شهرها از مینی بوس استفاده شده است.اولین مینی بوس توسط برادران قاسمی و با مدیریت مرحوم محمد قاسمی در اواخر سال ۱۳۵۳ و پس از آن در اردیبهشت ماه سال سال ۱۳۵۴ مینی بوس دوم با شراکت آقایان حاج میرزا و حاج احمد باقری و حاج میرزا رنجبر و اکبر نوری به قیمت یکصد هزار تومان خریداری شد و از منطقه به سمت شیراز و برعکس مسافران را جابجا می کردند؛ این دو مینی بوس هفته ای یک بار از منطقه به سمت شیراز حرکت کرده و باز می گشتند و در مناطق اسیر ؛ گله دار ؛ فال ؛ مهر و وراوی دارای شعبه فروش بلیت بودند ؛ نکته جالب توجه اینکه با توجه به عدم وجود فرد دارای گواهینامه در منطقه هردو مینی دارای راننده گواهینامه دار غیر بومی همنام به نام فضل الله بودند ؛ مسیر وراوی ؛ مهر ؛ ارودان ؛ فال ؛ گله دار ؛ اسیر ؛ سرگاه ؛ بلبلی و .... را در مدتی بین دوازده تا چهارده ساعت تا شیراز طی می کردند ، نداشتن جاده و راه مناسب از مهمترین دلایل این زمان طولانی بوده و مینی بوس در طول مسیر بارها پنچر شده و از حرکت باز می ایستاد، در آن دوران همه وسایل نقلیه عمومی در کل شهرستان های کنونی لامرد و مهر و بخش بیرم به تعداد انگشتان یک دست نمی رسید.نوشته شده توسط اکبر اجرایی  | لینک ثابت |

برچسب: نویسنده: لیلا احمدپور تاريخ: پنجشنبه 8 ارديبهشت 1401 ساعت: 11:37

صفحه بندی